isee.art
Part of a series made in 2020, this artwork reflects a shift in the artist's practice, embracing a complex narrative where legibility and ambiguity interplay.
Paul-Emile Boils Ik ben Paul-Emile Boils, een Belgische beeldend kunstenaar uit Ninove. Ik woon en werk vandaag nog steeds in de stad waar mijn artistieke zoektocht begon. Vanuit de tekenkunst ontwikkelde ik een persoonlijke praktijk waarin tekenen voor mij meer is dan een artistieke techniek. Het is een manier van denken, kijken, onderzoeken en de wereld rondom mij proberen te begrijpen. Ik studeerde Vrije Beeldende Kunsten aan KASK & Conservatorium in Gent. Tijdens mijn opleiding ontwikkelde ik mijn interesse in tekenen verder en groeide mijn overtuiging dat een tekening niet noodzakelijk een duidelijk antwoord hoeft te geven. Voor mij kan een beeld juist een plaats zijn waar verschillende gedachten, herinneringen, verhalen en gevoelens naast elkaar kunnen bestaan. Mijn werk is sterk figuratief en ambachtelijk opgebouwd. Ik werk nauwkeurig en besteed veel aandacht aan detail, maar tegelijkertijd probeer ik ruimte te laten voor twijfel, verbeelding en het onverwachte. Herkenbare figuren, situaties en vormen kunnen in mijn werk veranderen in een eigen wereld waarin werkelijkheid en verbeelding door elkaar lopen. Een belangrijk uitgangspunt binnen mijn werk is mijn fascinatie voor het menselijke verlangen om betekenis te geven aan de wereld. We creëren voortdurend verhalen, overtuigingen en verklaringen om ons bestaan begrijpelijk te maken. Tegelijkertijd ben ik geïnteresseerd in het moment waarop die zekerheden beginnen te wankelen. Thema's als verlies, verlangen, succes, identiteit, verandering en de zoektocht naar betekenis komen daardoor regelmatig terug in mijn werk. Tekenen is voor mij ook verbonden met het kind-zijn. Ik ben geïnteresseerd in de vrijheid en verbeeldingskracht die daarbij horen, maar ook in het verlies daarvan wanneer we volwassen worden. In mijn tekeningen probeer ik een wereld te creëren waarin die verbeelding opnieuw ruimte krijgt. Het maken zelf is voor mij daarom niet alleen een manier om iets af te beelden, maar ook een vorm van denken en spelen. Mijn werk vertrekt vaak vanuit persoonlijke ervaringen, maar probeert uiteindelijk verder te reiken dan het persoonlijke. Ik wil beelden maken waarin een kijker zichzelf kan herkennen, zonder dat ik volledig bepaal wat die persoon moet zien of voelen. Ik vind het interessant wanneer een werk tegelijkertijd leesbaar en raadselachtig kan zijn. Ninove blijft daarbij een belangrijk vertrekpunt. Hier ben ik begonnen met tekenen en hier heb ik mijn eigen beeldtaal ontwikkeld. Vanuit die lokale basis is mijn werk de voorbije jaren steeds verder naar buiten getreden. Ik presenteerde mijn werk onder meer in Ninove en Gent en nam deel aan tentoonstellingen in België en het buitenland. In 2026 werd mijn werk ook in Venetië tentoongesteld, in het kader van de Biënnale van Venetië. Hoewel mijn praktijk steeds verder groeit, blijft tekenen de kern van mijn werk. Ik zie het als een manier om stil te staan bij de wereld, haar opnieuw samen te stellen en vragen te stellen waarop misschien geen definitief antwoord bestaat. Voor mij is tekenen uiteindelijk een manier van denken.
Part of a series made in 2020, this artwork reflects a shift in the artist's practice, embracing a complex narrative where legibility and ambiguity interplay.
Paul-Emile Boils Ik ben Paul-Emile Boils, een Belgische beeldend kunstenaar uit Ninove. Ik woon en werk vandaag nog steeds in de stad waar mijn artistieke zoektocht begon. Vanuit de tekenkunst ontwikkelde ik een persoonlijke praktijk waarin tekenen voor mij meer is dan een artistieke techniek. Het is een manier van denken, kijken, onderzoeken en de wereld rondom mij proberen te begrijpen. Ik studeerde Vrije Beeldende Kunsten aan KASK & Conservatorium in Gent. Tijdens mijn opleiding ontwikkelde ik mijn interesse in tekenen verder en groeide mijn overtuiging dat een tekening niet noodzakelijk een duidelijk antwoord hoeft te geven. Voor mij kan een beeld juist een plaats zijn waar verschillende gedachten, herinneringen, verhalen en gevoelens naast elkaar kunnen bestaan. Mijn werk is sterk figuratief en ambachtelijk opgebouwd. Ik werk nauwkeurig en besteed veel aandacht aan detail, maar tegelijkertijd probeer ik ruimte te laten voor twijfel, verbeelding en het onverwachte. Herkenbare figuren, situaties en vormen kunnen in mijn werk veranderen in een eigen wereld waarin werkelijkheid en verbeelding door elkaar lopen. Een belangrijk uitgangspunt binnen mijn werk is mijn fascinatie voor het menselijke verlangen om betekenis te geven aan de wereld. We creëren voortdurend verhalen, overtuigingen en verklaringen om ons bestaan begrijpelijk te maken. Tegelijkertijd ben ik geïnteresseerd in het moment waarop die zekerheden beginnen te wankelen. Thema's als verlies, verlangen, succes, identiteit, verandering en de zoektocht naar betekenis komen daardoor regelmatig terug in mijn werk. Tekenen is voor mij ook verbonden met het kind-zijn. Ik ben geïnteresseerd in de vrijheid en verbeeldingskracht die daarbij horen, maar ook in het verlies daarvan wanneer we volwassen worden. In mijn tekeningen probeer ik een wereld te creëren waarin die verbeelding opnieuw ruimte krijgt. Het maken zelf is voor mij daarom niet alleen een manier om iets af te beelden, maar ook een vorm van denken en spelen. Mijn werk vertrekt vaak vanuit persoonlijke ervaringen, maar probeert uiteindelijk verder te reiken dan het persoonlijke. Ik wil beelden maken waarin een kijker zichzelf kan herkennen, zonder dat ik volledig bepaal wat die persoon moet zien of voelen. Ik vind het interessant wanneer een werk tegelijkertijd leesbaar en raadselachtig kan zijn. Ninove blijft daarbij een belangrijk vertrekpunt. Hier ben ik begonnen met tekenen en hier heb ik mijn eigen beeldtaal ontwikkeld. Vanuit die lokale basis is mijn werk de voorbije jaren steeds verder naar buiten getreden. Ik presenteerde mijn werk onder meer in Ninove en Gent en nam deel aan tentoonstellingen in België en het buitenland. In 2026 werd mijn werk ook in Venetië tentoongesteld, in het kader van de Biënnale van Venetië. Hoewel mijn praktijk steeds verder groeit, blijft tekenen de kern van mijn werk. Ik zie het als een manier om stil te staan bij de wereld, haar opnieuw samen te stellen en vragen te stellen waarop misschien geen definitief antwoord bestaat. Voor mij is tekenen uiteindelijk een manier van denken.
